Yeşilçam Kafe (mazi)

Uzun bir aradan sonra, çok işim olmasına rağmen dayanamayıp yazıyorum. Çünkü özledim seni mistiklal…

Yeşilçam Kafe, şu aralar yıkılma ihtimalini yaşayan (not: yıkıldı) Emek Pasajı’nın giriş-üstü katında. Bir arkadaşım ve onun tatlı krizi vesilesiyle mekanı denemeye karar verdim. Merak ediyordum epeydir; sonuçta Yeşilçam gibi afillli ve köklü bir adı var. Acaba adına layık mı?

Değil tabi ki. Tek tutarlı yeri giriş merdiveni, o da pasajın mimarisi zaten. ‘Sex Machine’ kırmızısı koltuklar, devasa ayna ve laubali ortam içindeki çerçevelere sıkışmış ünlü Yeşilçam emek’tarlarına acıdım ve üzüldüm gerçekten. Tuvalet ya da içeriğin bir önemi kalmıyor, genel yaklaşım alakasız olunca. Dolayısıyla yazamıyorum.

Turistik bölgelerde, özellikle Türkiye’de, sadece isimler yaşar ve onlarda ticaret cahilleri tarafından içi boşaltılarak yok edilir. Açıkçası burada bir fark göremedim.

Kapatırken sesleniyorum: “Hadi Yeşilçam’ı anlamadınız, bari yeşil bişey olsaydı ya da bir çam…”

“Mutlu günler!” | mistiklal ekip
Takip et!

Hüseyin

Editör at Mistiklal
Bendeniz mistiklal'in kurucu ortağı. Bana göre bir mekanda, en belirleyici unsurlar fiyatı ve tuvaletidir. Kendini ne sandığını; aslında ne olduğunu anlatır. İstiklal’i babadan kalma severim, gezerim, okurum ve yazarım. Arşivim, belgelerim var.
Hüseyin
Takip et!
2 comments to “Yeşilçam Kafe (mazi)”

Bir cevap yazın